-*-- Biri 24 Ağustos 2006 tarihinde çekilmiş, diğeri 11 Ağustos 2008´de yani bugün. Her iki fotoğraf birbirinin kopyası gibi. Beden hareketleri ve mimikleri birbirinin ikizi. Mekan da ve duruş yerleri bile aynı.

Sadece Genelkurmay Başkanları farklı. Erdoğan ikisinde de arabasına kadar uğurluyor, el sallıyor. Muhatapları da aynı şekilde asker selamı veriyor.

Oysa 2006´daki ortam şimdiki gibi değildi. teslimiyetçilikle suçlanan Özkök´e bu veda çok konuşulmuştu. Çünkü yerine kimilerine göre kodu mu oturtan Paşa geliyordu. 

24 Ağustos 2006. Başbakanlık önü.. Yine bir veda ziyareti. Başbakan Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök birbirlerini selamlıyor.

Aradan iki yıl geçti. Ve gelinen nokta. Hükümete teslim olmakla suçlanan Özkök ve bugün uğurlanan Büyükanıt. Gelişleri farklı, uğurlanışları tıpkı aynısı. Hatta CHP ile asker arasındaki stratejik ortaklıkta bile çatlamalara şahit olduk.

Tablo iki yılda 180 derece değişti. Çalkantılarlarla geçti bu süre. E-muhtıra, erken Seçim, türban gerilimi, kapatma davası  neler yaşanmadı ki.

Sınır Ötesi Operasyonlarda asker ve Hükümetin uyumunu izledik. Sırt sırta verip Terörle mücadelede uluslararası kamuoyunun desteğini aldılar.. Şüphesiz bu politika askerin Hükümete karşı olumsuz bakışında kırılma yaşattı.

Asıl kilit noktayı 1 yıl önceki Dolmabahçe mutabakatı oluşturdu. Bu sır görüşme tarihe geçti açıklanmayanlarıyla birlikte.

11 Ağustos 2008. Büyükanıt´ın veda ziyareti Değişen bir şey yok.  Başbakan Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Büyükanıt birbirlerini selamlıyor..

Buradaki maharetin aslan payı şüphesiz Başbakan Erdoğan´ın. Üstelik askerin e-muhtırasına muhatap olmasına rağmen. Diklenmeden, dik durdu, zıtlaşmadı ama pes etmedi, yola devam dedi.

Krizleri gerginlikleri siyasi manevralarıyla alt etmesini bildi, fırtınalı denizde gemisini batırmadan limana zor da olsa yanaştırmasını bildi. İşte iki fotoğraf arasındaki fark burada saklı. İki yıllık yolculukta kaptanın izlediği rotanın maharetiydi bu.